Death Valley
Overheidswebpagina: http://www.nps.gov/deva/Van Deathvalley zelf: http://www.death.valley.national-park.com/
Hier rechts staat een kaartje van het hart van
Death
Valley.
De bodum van de vloer is 221 meter onder zee
niveau.
Dit is het laagste punt ter wereld waar je als mens kunt komen zonder
duikpak. Death Valley is extreem droog. De luchtvochtigheid ligt
gemiddeld onder de 5% en de temperatuur op de bodem gaat al snel naar
de 40 graden Celsius.
Death Valley ligt tussen twee bergkammen in. De groene strook op het midden van het kaartje geeft het laagste gedeelte aan. De donker rode gebieden geven de berg ruggen aan.
De naam "Death Valley" is ontstaan tijdens de "Gold rush" in 1849. Goudzoekers op weg naar hun geluk, dachten andere goudzoekers slim af te zijn door een kortere weg te nemen.......niet om de bergen heen, maar er tussen door. Eénmaal in de vallei aangekomen, bleek het erg heet en er was geen water, geen planten, geen bomen en alleen schaduw van je eigen ossewagen. Een eenvoudige weg eruit leek onmogelijk. Twee man zijn te voet een uitweg gaan zoeken terwijl de rest op voedsel en water rantsoen achter bleef. Na twee weken kwamen ze terug met de route. De os was al gegeten en de wagens zijn achtergebleven. Te voet hebben ze de vallei nog net kunnen verlaten. Het scheelde niet veel of het was hun dood geworden: Death Valley.
Death Valley spreekt mensen aan om verschillende redenen. Ons trekt de vallei aan vanwege zijn ernorme droogheid/ruwheid zonder menselijke inbreng. Steeds weer kom je verrassende elementen tegen. Er straalt een sfeer van ontzag van de valley af.
Pas op!! Want je bent er zo geweest. Neem veel water mee, en let goed op de temperatuur van de auto. Gelukkig hebben ze tegenwoordig kaarten, dus verdwalen zul je niet snel meer.
Je kunt vanaf drie kanten naar Death Valley gaan:
De weg is onverhard, maar goed te rijden. Zelfs met een luxe auto. Wees niet bang voor lakschade of een stoffige auto. Want vies wordt 'ie.
Vanaf het zuiden kom je eerst langs Dantes View en
Zabriskie point.
Dantes View is een doodlopende weg die flink klimt. Campers zijn het laatste stukje niet toegestaan. De haarspelbochten zijn wat te krap voor deze lange gevaartes. Te voet is zeker de moeite waard. Hier is het uitzicht.
De eerste indruk is een zout vlakte. En dan zit je er niet ver vanaf. Heel, heel, heel erg lang geleden was dit een meer. Omdat er geen verbinding met de zee bestaat en ons klimaat gewijzigd is, is het meer uitgedroogd. De regen heeft zouten opgelost uit de bergen en meegenomen naar beneden. Laag op laag. Vanaf deze hoogte lijkt het een mooie zoutpan, maar op de grond zie je een ruwe structuur. Nog wat verder naar links is een plaats die heet "Devil's Golfcourse". Dat is het golfterrein van de duivel. Je kunt je wel voorstellen hoe dat eruit ziet. Het lijkt op ijs, wat met een ijsbreker tot stukken is gebroken en toen rechtop/schijn is vastgevroren. Geen makkie om een partijtje golf te spelen. Maar dat laat ik in dit geval graag aan de duivel over. Midden onder heet "Badwater" (spreek uit: bèèdwoater). Zo meteen meer daarover. En verder naar rechtsboven gaat een weg die je naar het bezoekerscentrum leidt.
Nu eerst Badwater.
Dit is het laagste punt: 221 meter onder zee niveau. (Nieuw Amsterdams peil???)
Als je dit eenmaal gezien hebt, dan heb je het ook wel gehad. Het is er heet en vlak, dus goed geschikt om te wandelen, maar toch zul je dat niet snel doen.
Camperen doen wij vlak bij het bezoekerscentrum. Er is ook een klein dorpje met een winkeltje en een restaurantje. Ook kun je er je benzine tank vullen. Neem wel genoeg dollars mee.
Op de kaart van hierboven kun je een paar wegen ontdekken. Dat zijn de zwarte dikke strepen. Verder zijn er tal van onverharde wegen. Sommige zijn goed begaanbaar, zelfs met 2 wiel aangedreven luxe personen auto's. Sommige zijn wat ruiger en vereisen een 4 wiel lage versnelling hoge wegligging type auto. Deze staan bekent als SUV dat staat voor Sport Utility Vehicle. De sport zit 'um waarschijnlijk in het op de weg houden van het gevaarte. Deze SUV's hebben namelijk het hoogste percentage ongelukken door omkantelen. Tja......blijft een sport.
Een favouriete off-road (onverharde weg) is Titus Canyon. De splitsing naar de 190 is nog net zichtbaar op het kaartje. Je moet eerst Death Valley uit, Nevada in. Vandaar kun je de éénrichtingsweg de canyon in rijden. Neem er gerust 4 uur voor. Erg mooi.
Hier volgen een paar fotoos:
Boven: Op weg naar Titus Canyon. Onder: In Titus Canyon.
Zo rij je dus in een Canyon. Uitgeslepen paadjes door heftige regens in
de winter. Oppassen dus. Niet ingaan als er regen dreigt.
Het uitzicht is geweldig. Nog maar een paar foto's erbij.
Op deze foto kun je goed zien hoe massaal zo'n bergpaadje is. In de verte is de vloer van Death Valley al te zien. Nog even een halve kilometer afdalen.
Onderweg kom je nog een "Spook stad" tegen. Eigenlijk verdient het niet eens de naam dorp. Totdat je leest dat er bijna 200 mensen hebben gewoont. Het dorpje heeft niet langer geleefd dan slechts een paar jaar. Waarom? Simpel. Men dacht er goud te vinden. Helaas!
Death Valley ligt tussen twee bergkammen in. De groene strook op het midden van het kaartje geeft het laagste gedeelte aan. De donker rode gebieden geven de berg ruggen aan.
De naam "Death Valley" is ontstaan tijdens de "Gold rush" in 1849. Goudzoekers op weg naar hun geluk, dachten andere goudzoekers slim af te zijn door een kortere weg te nemen.......niet om de bergen heen, maar er tussen door. Eénmaal in de vallei aangekomen, bleek het erg heet en er was geen water, geen planten, geen bomen en alleen schaduw van je eigen ossewagen. Een eenvoudige weg eruit leek onmogelijk. Twee man zijn te voet een uitweg gaan zoeken terwijl de rest op voedsel en water rantsoen achter bleef. Na twee weken kwamen ze terug met de route. De os was al gegeten en de wagens zijn achtergebleven. Te voet hebben ze de vallei nog net kunnen verlaten. Het scheelde niet veel of het was hun dood geworden: Death Valley.
Death Valley spreekt mensen aan om verschillende redenen. Ons trekt de vallei aan vanwege zijn ernorme droogheid/ruwheid zonder menselijke inbreng. Steeds weer kom je verrassende elementen tegen. Er straalt een sfeer van ontzag van de valley af.
Pas op!! Want je bent er zo geweest. Neem veel water mee, en let goed op de temperatuur van de auto. Gelukkig hebben ze tegenwoordig kaarten, dus verdwalen zul je niet snel meer.
Je kunt vanaf drie kanten naar Death Valley gaan:
- Vanaf het noorden : Bischop, off-road is onze favouriete.
- Vanaf het zuiden: Mojave, lange weg, maar heel erg mooi (overdag).
- Vanaf het oosten: Las Vegas,
De weg is onverhard, maar goed te rijden. Zelfs met een luxe auto. Wees niet bang voor lakschade of een stoffige auto. Want vies wordt 'ie.
Vanaf het zuiden kom je eerst langs Dantes View en
Zabriskie point.Dantes View is een doodlopende weg die flink klimt. Campers zijn het laatste stukje niet toegestaan. De haarspelbochten zijn wat te krap voor deze lange gevaartes. Te voet is zeker de moeite waard. Hier is het uitzicht.
De eerste indruk is een zout vlakte. En dan zit je er niet ver vanaf. Heel, heel, heel erg lang geleden was dit een meer. Omdat er geen verbinding met de zee bestaat en ons klimaat gewijzigd is, is het meer uitgedroogd. De regen heeft zouten opgelost uit de bergen en meegenomen naar beneden. Laag op laag. Vanaf deze hoogte lijkt het een mooie zoutpan, maar op de grond zie je een ruwe structuur. Nog wat verder naar links is een plaats die heet "Devil's Golfcourse". Dat is het golfterrein van de duivel. Je kunt je wel voorstellen hoe dat eruit ziet. Het lijkt op ijs, wat met een ijsbreker tot stukken is gebroken en toen rechtop/schijn is vastgevroren. Geen makkie om een partijtje golf te spelen. Maar dat laat ik in dit geval graag aan de duivel over. Midden onder heet "Badwater" (spreek uit: bèèdwoater). Zo meteen meer daarover. En verder naar rechtsboven gaat een weg die je naar het bezoekerscentrum leidt.
Nu eerst Badwater.
Dit is het laagste punt: 221 meter onder zee niveau. (Nieuw Amsterdams peil???)
Als je dit eenmaal gezien hebt, dan heb je het ook wel gehad. Het is er heet en vlak, dus goed geschikt om te wandelen, maar toch zul je dat niet snel doen.
Camperen doen wij vlak bij het bezoekerscentrum. Er is ook een klein dorpje met een winkeltje en een restaurantje. Ook kun je er je benzine tank vullen. Neem wel genoeg dollars mee.
Op de kaart van hierboven kun je een paar wegen ontdekken. Dat zijn de zwarte dikke strepen. Verder zijn er tal van onverharde wegen. Sommige zijn goed begaanbaar, zelfs met 2 wiel aangedreven luxe personen auto's. Sommige zijn wat ruiger en vereisen een 4 wiel lage versnelling hoge wegligging type auto. Deze staan bekent als SUV dat staat voor Sport Utility Vehicle. De sport zit 'um waarschijnlijk in het op de weg houden van het gevaarte. Deze SUV's hebben namelijk het hoogste percentage ongelukken door omkantelen. Tja......blijft een sport.
Een favouriete off-road (onverharde weg) is Titus Canyon. De splitsing naar de 190 is nog net zichtbaar op het kaartje. Je moet eerst Death Valley uit, Nevada in. Vandaar kun je de éénrichtingsweg de canyon in rijden. Neem er gerust 4 uur voor. Erg mooi.
Hier volgen een paar fotoos:
Boven: Op weg naar Titus Canyon. Onder: In Titus Canyon.
Zo rij je dus in een Canyon. Uitgeslepen paadjes door heftige regens in
de winter. Oppassen dus. Niet ingaan als er regen dreigt.Het uitzicht is geweldig. Nog maar een paar foto's erbij.
Op deze foto kun je goed zien hoe massaal zo'n bergpaadje is. In de verte is de vloer van Death Valley al te zien. Nog even een halve kilometer afdalen.
Onderweg kom je nog een "Spook stad" tegen. Eigenlijk verdient het niet eens de naam dorp. Totdat je leest dat er bijna 200 mensen hebben gewoont. Het dorpje heeft niet langer geleefd dan slechts een paar jaar. Waarom? Simpel. Men dacht er goud te vinden. Helaas!
Veel te doen is er niet. Maar rust krijg je wel. En nog sterker, genieten kun je dubbel en dwars van onmogelijk mooie natuur. Het is gewoon niet vast te leggen.
Hier nog een foto van de 7-mules-trail. Ook weer onverhard, maar goed begaanbaar.
